Na wiÄkszoĹci stron internetowych istnieje zakĹadka "WSPĂĹPRACA" po otwarciu - znajdujemy najczÄĹciej listÄ przedsiÄbiorstw, sponsorĂłw, instytucji itd. z ktĂłrymi znajomoĹÄ - "WSPĂĹPRACA" - dodaje waĹźnoĹci, nobilituje, ale rĂłwnieĹź jest formÄ wyraĹźenia wdziÄcznoĹci za konkretnÄ pomoc.Â
WymowÄ sĹowa WSPĂĹPRACA, rozumiemy trochÄ inaczej â jest realnym kontaktem z tymi ktĂłrzy odwiedzajÄ i czytajÄ naszÄ stronÄ - "Fundacja Engram" - a wiÄc wspĂłĹpracujÄ z nami w jej tworzeniu i wzbogacajÄ - dzielÄ c siÄ uwagami, przemyĹleniami - krytykujÄ c i udzielajÄ c rad. W rubryce "WSPĂĹPRACA" jest publikowana korespondencja wnoszÄ ce ĹwieĹźoĹÄ spojrzenia i szczeroĹÄ na temat: ZACHOWANIE NATURALNEGO PIÄKNA WSI I GODNA STAROĹÄ.
Nie akceptujemy i nie publikujemy wypowiedzi naruszajÄ ce prawo i godnoĹÄ osobistÄ .
MoĹźna przesyĹaÄ do nas korespondencjÄ pocztÄ elektronicznÄ : e-mail: fundacjaengram@gmail.com
Istota krucha, nieĹmiaĹa, a jednoczeĹnie z wewnÄtrznÄ siĹÄ - w kaĹźdej chwili gotowa do odpowiedzi na sygnaĹ - inspiracje z otoczenia, wtedy jest w swoim Ĺźywiole. PatrzÄ c na jej obrazy, istotnie nasuwa siÄ skojarzenie z BoznaĹskÄ - obie stosujÄ , (m.in.), ten sam materiaĹ, jako bazÄ - karton, tekturÄ. BoznaĹska tworzyĹa na obczyĹşnie - ParyĹź, Nelly tworzy na Podlasiu. SiĹÄ BoznaĹskiej byĹ portret - z pejzaĹźem, (obcym sobie) - nie byĹa zwiÄ zana. U Nelly czujÄ siÄ symbiozÄ z ziemiÄ - nadbuĹźaĹski pejzaĹź, ale i portret! To wspaniaĹa artystka.
Teren na ktĂłrym przyszĹo mi "funkcjonowaÄ" - gm. Mielnik na Podlasiu, (tu mieszkam), obfituje w artystĂłw; malarze, rzemiosĹa artystyczne, poeci... Zwabieni piÄknem naturalnego pejzaĹźu, sentymentem do przeĹźyÄ, lub zwiÄ zani, jak Nelly - korzeniami wspaniaĹej rodziny - mam jednak wraĹźenie, Ĺźe sÄ pozostawieni samym sobie. "ZabĹÄ kane" istoty - wiadomo, Ĺźe gdzieĹ tam sobie ĹźyjÄ - swoim Ĺźyciem, (nie bardzo zresztÄ wiadomo z czego) - czasami sÄ "wspomagani" przez miejscowych przedsiÄbiorcĂłw, sklepiki - czÄsto sami sobie organizujÄ plenery, wystawy - w miejscach mniej, lub bardziej do tego odpowiednich i na swĂłj wĹasny koszt, ale na ZORGANIZOWANY MECENAT MIEJSCOWEJ WĹADZY dla sztuki, nie mogli liczyÄ. JeĹźeli siÄ zdarzyĹo sporadyczne sponsorowanie, to byĹo po to, aby "obecnoĹÄ" prac artystycznych, czy teatralnej formy, mogĹy wyeksponowaÄ "wĹadzowanie" a nie samego artystÄ, czy jego dzieĹa. WĹadza nie musi siÄ znaÄ na sztuce i nie ma obowiÄ zku posiadania dobrego gustu, czy artystycznego wyczucia, ale nie moĹźe nie wiedzieÄ, Ĺźe koloryt regionu, to takĹźe, to COĹ dla ducha, bo... "Z rzeczy Ĺwiata tego, zostanÄ tylko dwie, dwie tylko - poezja i dobroÄ" - C. K. Norwid.
Prace Nelly Boguszewskiej
Po 20 latach udaĹo siÄ wyborcom zmieniÄ gĹĂłwnÄ wĹadzÄ w gminie Mielnik - ludzie naprawdÄ wierzÄ , Ĺźe sÄ rĂłwnieĹź moĹźliwe zmiany na lepsze i dla nich, a moĹźe i dla artystĂłw? Kto wie?
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Prace RafaĹa Kurka
Date: Fri, 21 May 2010 Subject: le petit prince To: fundacjaengemail
"On est responsable de ce qu'on a apprivoisÊ" la jolie phrase de Saint Exupery s'applique aussi bien entre le Petit Prince et le renard qu'entre l'homme et la nature. Nous l'avons apprivoisÊe, domptÊe,dominÊe....... Nous en sommes maintenant responsables. Et parce que nous avons fait trop d'erreurs, parce que nous avons dÊjà causÊ beaucoup de dÊgâts, mais aussi parce que nous avons beaucoup appris, nous n'avons plus le droit de nous tromper, de rÊpÊter les mêmes bêtises. Nous savons enfin ce qu'est un Êcosystème. Mais nous savons aussi que nous ne savons presque rien ou plutôt presque plus rien. Alors dans le doute, quand on ne sait plus comment agir face à la nature et pour ne pas se tromper encore une fois, il faut humblement se remÊmorer le passÊ . Alors merci à tous les petits princes de Podlasie qui au travers de la fondation engram nous permettent de perpÊtuer la vie au sein de la nature et ainsi de permettre à l'homme de se retrouver, de se revaloriser, en symbiose avec mère nature sans aucune relation de management des uns vis-à -vis de l'autre.... A bientôt Odile
Tylko wieĹ...                                                                                      Drohiczyn, luty, 2010r.
Polska wieĹ, czy jest jeszcze do uratowania..? Dla mnie Polska wieĹ naprawdÄ Polska - to Podlasie. Tu, wĹaĹnie na Podlasiu, na tym "biednym" Podlasiu i dziÄki "biedzie" zachowaĹy siÄ drewniane chaty, pĹoty, gospodarstwa gdzie jedynym ĹşrĂłdĹem wody sÄ studnie i piwnice na dwa metry w ziemi. Ludzie sÄ nieufni do "nowych" ale to i dobrze, bo maĹo jest tych przyjezdnych, co przyjeĹźdĹźajÄ Ĺźeby tu ĹźyÄ, a nie tylko budowaÄ "dacze" - dobrze jeĹźeli z drzewa, gorzej jak murujÄ pseudo dworki, zamiast wyremontowaÄ starÄ drewnianÄ chatÄ. Ja im nie wierzÄ. Nie wierzÄ w ich miĹoĹÄ do wsi polskiej, nie wierzÄ w ich myĹlenie o przyszĹoĹci wsi Podlasia na dĹuĹźszÄ metÄ, a nie tylko na czubek swego nosa.  Wasza Fundacja - (wyglÄ da na to), Ĺźe walczy o zachowanie naturalnego piÄkna wsi Podlasia. Nic nie zrobicie, jak nie zmieni siÄ wĹadza. Na wsi - w wiÄkszoĹci, rzÄ dzÄ postkomuniĹci i ciÄ gnÄ za sobÄ "swoich". Ludzie siÄ bojÄ , bo w gminach, to prawdziwe rodzinne kliki. Jasne, Ĺźe nie wszÄdzie. To by byĹo na tyle.
Pozdrawiam i ĹźyczÄ sukcesĂłw. Anna z Drohiczyna.
Pani Anno!
Pani list jest emocjonalny i przez to piÄkny. TEMAT DO SZEROKIEJ DYSKUSJI... JeĹźeli Pani pozwoli - odpowiemy w późniejszych publikacjach na naszej stronie. Tymczasem, na poparcie Pani sĹĂłw, o piÄknie Podlaskiej ziemi zamieszczamy zdjÄcia z Podlasia, a ĹciĹlej - z okolic wsi MÄtna.
,,Szanowna Fundacjo !                                                                          Xxxxxx 22 12 2009r. Jestem mieszkaĹcem wsi na Podlasiu. WaszÄ stronÄ internetowÄ odkryĹem przypadkowo. Mnie siÄ bardzo podoba i tematy teĹź, ale czy pokazywanie tego co siÄ dzieje na terenie coĹ da.? W mojej gminie, jak tylko ktoĹ coĹ skrytykuje, to ma kĹopoty prywatne. ,,KoĹźden cosik za uszamy mo,, bo w dzisiejszych czasach nie da siÄ inaczej przeĹźyÄ, a wĹadza ma swoje wtyczki i sĹuĹźÄ cych starej i dzisiejszej daty. Ludzie siÄ bojÄ tych b ..........Ăłw i siedzÄ cicho, albo niby nic nie wiedzÄ , bo wolÄ licha nie ruszaÄ. Pozdrawiam. Andrzej z xxxxxxx.,,
Panie Andrzeju ! DziÄkujemy za list i zgodnie z P. Ĺťyczeniem nie ujawniamy miejscowoĹci o ktĂłrej Pan wspomina. Rzecz w tym, Ĺźe w ten sposĂłb Pan sam, potwierdza istnienie zjawiska strachu przed wĹadzÄ , a to tylko ,,pomaga naszym wybraĹcom,, co do ktĂłrych pomyliliĹmy siÄ w czasie wyborĂłw â dalej nie Ĺşle prosperowaÄ, z korzyĹciÄ tylko dla nich samych. ProszÄ opisaÄ konkretne zdarzenia â dobrze by byĹo, gdyby udokumentowane i oczywiĹcie na temat ktĂłrym zajmuje siÄ nasza fundacja - ,,ZACHOWANIE NATURALNEGO PIÄKNA WSI I GODNA STAROĹÄ,, P.S. Panie Andrzeju, nawet w tej formie w jakiej Pan sygnalizuje zjawisko, juĹź jest pozytywnym dziaĹaniem... ODWAGI !!! Ĺźyczymy w Nowym Roku.
OdpowiedĹş Fundacji, dla Pana WoĹodĹşki na list z dn 01 â 03 â 2010r.z Bielska Podlaskiego.
Panie WĹadysĹawie, sam fakt, Ĺźe w Pana wieku â istotnie bardzo piÄknym â posĹuguje sie Pan internetem, jest pocieszajÄ ce. Brawo!!! Oby wiÄcej takich wspaniaĹych ludzi w podeszĹym wieku na Podlasiu.. A oto Nasza odpowiedĹş: Tak - zamierzamy w najbliĹźszym czasie wydawaÄ nasze materiaĹy ze strony internetowej, rĂłwnieĹź w formie papierowej, z myĹlÄ o tych, ktĂłrzy nie majÄ dostÄpu do internetu, lub z innych powodĂłw nie mogÄ z niego korzystaÄ. ProszÄ przysyĹaÄ materiaĹy, ktĂłre moglibyĹmy upubliczniÄ.
Pozdrawiamy â Fundacja Engram. DuĹźo zdrowia w Nowym Roku, Ĺźyczymy caĹym sercem.